Warszawska Wyższa Szkoła Humanistyczna im. Bolesława Prusa z siedzibą w Warszawie powstała jako niepaństwowa uczelnia zawodowa. Uczelnia posiada osobowość prawną. Pozwolenia na utworzenie niepaństwowej uczelni zawodowej pn. Wyższa Warszawska Szkoła Humanistyczna udzielił Minister Edukacji Narodowej i Sportu na mocy Decyzji nr DSW-3-4001-875/JP/02 z dnia 31 lipca 2002 r. Ogólny kierunek działalności Uczelni to kształcenie na poziomie wyższych studiów zawodowych na kierunkach Polonistyka i Wiedza o kulturze. Wyższa Warszawska Szkoła Humanistyczna decyzją Ministra Edukacji Narodowej i Sportu nr DSW-3-4001-940/JG/02 z dnia 26 sierpnia 2002 r. została wpisana do rejestru niepaństwowych uczelni zawodowych pod numerem 105. Stosownie do § 1, ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dn. 6 marca 2007 r. w sprawie sposobów prowadzenia rejestru uczelni niepublicznych i związków uczelni niepublicznych wprowadzony został elektroniczny rejestr uczelni niepublicznych. W związku z powyższym aktualny numer w rejestrze to 246.
Pozwolenie na działalność zostało udzielone do 30 września 2007 r. Decyzją Ministra Edukacji Narodowej i Sportu nr DSW-3-4003-1010/JP/02 z dnia 8 października 2002 r. kierunek działalności WWSH został rozszerzony o Dziennikarstwo i komunikacja społeczna. Decyzją Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego nr DSW-2-02-4003-462/06 z dnia 19 czerwca 2007 r. WWSH nadano uprawnienia do prowadzenia kształcenia na poziomie studiów drugiego stopnia na kierunku Kulturoznawstwo.
Uczelnia została założona na następujących podstawach prawnych:
- Ustawa z dnia 12 września 1990 roku o szkolnictwie wyższym (z późniejszymi zmianami);
- Ustawa z dnia 26 czerwca 1997 roku o wyższych szkołach zawodowych (z późniejszymi zmianami).
Uczelnia działa na mocy Ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365, z późn. zmianami).
Uczelnia działa na mocy Statutu, zatwierdzonego przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pismem z dnia 27 września 2010 r. nr MNiSW-DNS-WUN-6012-3111-4/AB/10. Zmiana nazwy Uczelni na Warszawską Wyższą Szkołę Humanistyczną im. Bolesława Prusa dokonała się na jej wniosek, na mocy decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego nr DSW-3-JG-4001-48-06 z dnia 6 lipca 2006 r. (podstawa prawna – art. 155 Ustawy z dn. 14 czerwca 1960 r., Kodeks Postępowania Administracyjnego, Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zmianami).
|
| Bolesław Prus, a właściwie Aleksander Głowacki (1847–1912), uczestnik Powstania Styczniowego, za co przez władze carskie został pozbawiony szlachectwa, z rodowego herbu (Prus) uczynił swój pseudonim literacki. Znany jest przede wszystkim jako autor czterech znakomitych powieści (Placówka, 1886; Lalka, 1890; Emancypantki, 1894; Faraon, 1897) oraz ponad stu nowel i opowiadań. Prus to także znakomity dziennikarz, uznany publicysta, niedościgniony mistrz felietonu, a jego Kroniki tygodniowe, ukazujące się w różnych warszawskich pismach przez ponad 35 lat, stanowiły swoistą instytucję kulturalną dawnej Warszawy. Żadna stolica europejska ani światowa nie ma takiego wizerunku literackiego, jaki został nakreślony przez Prusa w cotygodniowych felietonach o życiu codziennym oraz sprawach wielkich i małych dawnych warszawiaków. Bolesław Prus był prekursorem w wielu dyscyplinach. Wielokrotnie w swych Kronikach tygodniowych poruszał zagadnienia ekonomiczne i dopominał się o uznanie społeczne dla wszelkich pożytecznych inicjatyw finansowych. Interesował się kulturą, ale także propagował rozwój banków, komunikacji miejskiej, telekomunikacji. Najwybitniejszym dziełem literackim Bolesława Prusa jest Lalka, najważniejsza polska powieść XIX wieku, a przez wielu uznawana w ogóle za najwybitniejszą powieść w literaturze polskiej.Genialna, nowatorska konstrukcja, doskonały obraz Warszawy z lat 1878–1879, świetnie zarysowane postacie głównych bohaterów, dynamiczna, ciekawa akcja, lekkość stylu sprawiły, że powieść przetrwała próbę czasu i jest bliska kolejnym pokoleniom czytelników. O jej żywotności i uznaniu dla autora świadczą nie tylko pomniki Prusa w Warszawie i Nałęczowie, lecz także tablice pamiątkowe na domach przy stołecznym Krakowskim Przedmieściu, gdzie mieli mieszkać Wokulski oraz Rzecki. Utwory Prusa doczekały się znakomitych ekranizacji. Superprodukcją polskiej kinematografii był Faraon (1965); dwukrotnie ekranizowano Lalkę – raz w wersji fabularnej (1968) i powtórnie jako serial telewizyjny (1977). Sfilmowano także Placówkę (1979), fragment Emancypantek (Pensja pani Latter, 1983), a w latach 1967–1971 najpiękniejsze nowele (Antek, Kamizelka, Katarynka). Od 2006 imię Bolesława Prusa nosi - jako jedyna polska placówka akademicka - Warszawska Wyższa Szkoła Humanistyczna. |
 |
|
|
|
Nasze punkty rekrutacyjne:
